Araftaki Bedenler: Çoklu Söylemlerin Kavşağı

Bedenin yazgısı algılamak, bağlamla ilişki kurmak ve eylemektir. Gerçek yaşamda da sahnede de anahtar sözcük eylemdir. Ancak beden aynı zamanda düşünür; düşünme yalnızca beyne ait değildir. Beyin bir “patron” değil, bedenin her parçasının farkındalığına ve parçalar arasındaki sürekli iletişim ile etkileşimin canlı ağına dayanan yayılmış bir zekânın koordinatörüdür.

Manzaralar, ritimler ve kişisel/geleneksel hikâyeler; imgelemeyi, gözlemi ve eylemi tetiklemek için çıkış noktalarımız olacaktır. Bu kaynaklar, yönlendirilmiş egzersizler ve doğaçlamalar aracılığıyla bize ilham verecek ve dramatik açıdan anlamlı ve berrak eylemler biçimlendirmemize yardımcı olacaktır. Bu eylemlerin köklerini ve hareket niteliklerindeki değişimler yoluyla olası gelişimlerini tanımlamaya çalışacağız. Aynı kök, farklı yönlere ve sonuçlara açılabilir.

Farklı kaynaklardan ve katmanlardan gelen eylemlerin kompozisyonu ise bedeni, çok sayıda izlek ve söylemin kesişip birbirini melezlediği dramaturjik bir kavşak olarak deneyimlememizi sağlayacaktır; bu da bizi beklenmedik olasılıklara açık hale getirecektir.